چقدر این دوست داشتن های بی دلیل خوب است بوی بال کبوتر و باران نورسیده می‌آید نشانه دوست داشتنم همین دانه های ذرت بود و خنده های کودکانه هنوز هم می شود کودک بود و مهربان بود